Społeczeństwo meksykańskie w dobie republiki centralistycznej w pierwszej połowie XIX wieku przed wybuchem wojny amerykańsko – meksykańskiej.

I.                    Stany Zjednoczone Meksyku

1.       Konstytucja meksykańska należała do najbardziej demokratycznych na świecie – w innych  niż Meksyk krajach prawo wyborcze było ograniczone wysokim cenzusem majątkowym.

2.       Demokracja meksykańska była fikcjom:

a.  O wyniku wyborów w różnych regionach kraju w praktyce decydowały miejscowe elity.

b. Samowola urzędników – nieprzestrzeganie swobód obywatelskich.

c.  Istniały regiony kraju, w których w praktyce władza należała do miejscowych „kacyków”. Regiony te były słabo kontrolowane przez państwo.

d. Duża rola polityczna armii.

e. Silna pozycja generała Santa Anny, który posiadał wtedy niekwestionowany autorytet i  najczęściej był wiceprezydentem.

3.       Przyczyny trudności gospodarczych Meksyku:

a.  W XVIII wieku Meksyk był najbardziej rozwiniętym gospodarczo krajem Ameryki hiszpańskiej.

b. Zniszczenia powstałe w trakcie wojny o niepodległość.

c.  Zwiększenie w trakcie wojny o niepodległość  armii kolonialnej do 80 tysięcy żołnierzy (Meksyku nie stać było na utrzymanie tak dużej armii).

d. Pożyczki zaciągnięte przez władze kolonialne od Anglii i Francji, które następnie obciążyły długami niepodległy Meksyk.

e. Zerwanie stosunków handlowych z Hiszpaniom, która w XVIII wieku była głównym partnerem handlowym Meksyku.

4.       Dwie koncepcje wyjścia Meksyku z trudnej sytuacji:

a.  Centralizacja państwa. Powstanie scentralizowanej administracji sprawnie zarządzającej państwem. Ewentualnie nawet wprowadzenie monarchii.

b. Uzyskanie funduszów do poprawy sytuacji gospodarczej przez konfiskatę majątków kościelnych.

II.                  Kościół Katolicki w Meksyku

1.       Faktyczne wpływy Kościoła:

a.  Istnienie hierarchii kościelnej i podporządkowanego jej duchowieństwa, które w tym czasie miało duży wpływ  na społeczeństwo meksykańskie.

b. Kontrola nad częściom armii.

c.  Kontrola nad stolicom – miastem Meksyk.

d. Nieformalne elity Kościoła.

e. Znaczny majątek kościelny.

2.       Wpływy Kościoła w znacznym stopniu fikcyjne: katolicki charakter społeczeństwa meksykańskiego ale niemożliwość odwołania się do religijności masowej w sytuacji gdy elity są kontrolowane przez masonerie.

a.  Masoni meksykańscy:

                                                                                 i.            Często było tak, że Meksykanin chodził zarówno do kościoła jak też na zebrania loży masońskiej. Przy czym wpływ loży był silniejszy.

                                                                               ii.            Pod wpływem lóż masońskich pojawiły się antykatolickie postawy w społeczeństwie meksykańskim jeszcze na długo przed rewolucją i laicyzacjom.

                                                                              iii.            Dla elit meksykańskich przynależność do narodu i duma narodowa była ważniejsza niż wiara katolicka – dla większości. Jeśli chodzi o prostego człowieka problem jego świadomości był bardziej skomplikowany.

b. Atuty Kościoła:

                                                                                 i.            Wyrafinowana kultura kreoli meksykańskich, których świadomość była bliższa Kościołowi niż świadomość metysów.

                                                                               ii.            Żarliwa i głęboka religijność Indian Zapoteków w  zachodnim Meksyku – neutralizowana przez:

a.       Elity w tym rejonie Meksyku były kontrolowane przez masonerie i przejawiały antykatolicką postawę.

b.      Ludowy charakter katolicyzmu Zapoteków.

c.  Religijność  Meksykanów:

                                                                                 i.            Duży wpływ duchowieństwa katolickiego wywodzącego się w dużym stopniu ze środowisk ludowych.

                                                                               ii.            Duży udział Złego ducha w katolickich praktykach religijnych Meksykanów.

                                                                              iii.            Duży stopień kontroli Złego ducha w strukturach społecznych w jakich funkcjonowali Meksykanie.

Niemniej należy stwierdzić, iż Meksykanie mieli normy moralne.

Zachwianie norm moralnych Meksykanów przez:

1.       Rewolucje w latach 50 – tych XIX wieku

2.       Rewolucje 1911 roku

III.                            Atuty masonerii

1.       Sąsiedztwo Stanów Zjednoczonych Ameryki państwa rządzonego niepodzielnie przez masonów. Po wojnie meksykańsko – amerykańskiej Stany Zjednoczone zaczęły wywierać decydujący wpływ na to co dzieje się w Meksyku.

2.       Rozgałęziona sieć lóż masońskich umożliwiła wyłonienie naprawdę wybitnego kierownictwa masonerii, która była w stanie:

a.  Stworzyć  plany zniszczenia Kościoła Katolickiego i laicyzacji Meksyku – generał Santa Anna.

b. Przeniknąć  do nieformalnych elit Kościoła i znaleźć się prawie na ich czele – generał Zuloaga, generał Marquez.

3.       Analiza socjologiczna społeczeństwa meksykańskiego przeprowadzona przez kierownictwo masonerii skłoniła ją do podjęcia następujących działań przeciw Kościołowi:

a.  Upokorzenie Meksykanów w skutek przegranej wojny z przeciwnikiem zewnętrznym – wywołanie socjologicznego efektu kozła ofiarnego skierowanego przeciw Kościołowi.

b. Stworzenie stabilnej bazy społecznej i finansowej dla rewolucji.

c.  Wymordowanie duchowieństwa katolickiego w trakcie toczonej w Meksyku wojny domowej.

d. Przeprowadzenie wymiany elit (metysi zamiast kreoli).

IV.                Brak skrupułów moralnych, fanatyzm, cynizm masonów:

1.       Gotowość do posunięcia się do każdej zbrodni  aby osiągnąć cel – mordowanie księży, zabijanie jeńców wojennych w wojnie domowej (jeńców wojennych zabijali także katolicy).

2.       Dążenie wyłącznie do osiągnięcia celów socjologicznych – utrwalenie pewnych treści w świadomości społecznej niezależnie od tego jakie kto miał rzeczywiście intencje i jakie były motywy jego działania.

3.       Przypisywanie Kościołowi Katolickiemu winy za rzeczy, za które nie jest odpowiedzialny.

4.       „Interes narodowy” jako jedyny punkt odniesienia, negacja istnienia norm moralnych w znaczeniu ogólnoludzkim zarówno w sensie społecznym jak też jednostkowym.